دنبال کننده ها

۱۳۹۳ مهر ۱۴, دوشنبه

...نزن

...نزن
فقط نگاه کن
من می میرم

۱۳۸۹ اسفند ۴, چهارشنبه

گلسرخی

چه دل انگیز چهچه قناری
است
چه زیباتر
آنگاه که  گلسرخی
ایستاده در آستانه جنگل
می زند بر تو لبخند

۱۳۸۹ دی ۹, پنجشنبه

کدام خبر تو را از من گرفت

کدام خبر...
سایه انداخت بر
تصویر تو در ذهن من

۱۳۸۹ آذر ۶, شنبه

اواز پرنده نويد مي دهد از صبح

با آواز پرنده
صبح شد
شب

۱۳۸۹ آذر ۱, دوشنبه

آيينه چو بنمود ...

روبه روي  آيينه كه ايستاد
صد تكه شد
دست او
خوني



۱۳۸۹ آبان ۲۳, یکشنبه

بهشت يا جهنم

ديشب خواب ديدم
در بهشتم
نه جهنم



۱۳۸۹ آبان ۵, چهارشنبه

پروانه ...ماه

پروانه


بوسه كه زد بر سطح آب

گونه هاي مهتاب

سرخ شد

623

هنگام سحر

گل شيپوري كه

اذان سر داد

گل ناز

به نماز برخاست

پيچك هنوز در سجده بود

۱۳۸۹ شهریور ۲۲, دوشنبه

اشك من باز...

انگشتم را كه بلند مي كنم


ماه شب قبل از مهتاب

مي آيد آرام

مي نشيند بر روي آن

تصوير تو درون قاب دور سياه روي ديوار

انگار مي زند لبخند

اشك من

باز

مي دهد تاب از دست

۱۳۸۹ شهریور ۲, سه‌شنبه

غم يا شادي

صفحه كاغذ


در انتظار بوسه قلم

قلم در انديشه

كه با كدام شروع كند

شادي يا غم!!؟

غم اما شاد از اينكه

هيچ نبود جز او كه روان شود بر كاغذ

۱۳۸۹ تیر ۱۵, سه‌شنبه

حراج ذهني ديگر

به انتظار باران


مي نشينم

در اميد به شستن

خون شتك زده به آسمان

510

دلم گرفت

سرم درد

از اين همه سكوت

511

درد از اين جا آغاز شد

خواستن

و

نتوانستن

512

ديروز وقت سحر

نيمه گمشده ماه را يافتم

مي گذشت از كوچه ما

آرام ،آرام

مي برد ،اما

دل مرا

بي هيچ كلام

تند تند

۱۳۸۹ اردیبهشت ۲۹, چهارشنبه

حراج ذهن 3

1
بر ديوار
خميده تر مي شود
من
در تابش مورب آفتاب
هنگام رفتن
تو
2
به شب
عسل اضافه كردم
چشم تو شد
پ ن:
مي ترسم
اين قند مرا بكشد
بي چشيدن يك قطره از
معجون چشم تو
3
شب تار مرا
يا چشم تو
يا خاك گور
جز اين نيست
هيچ علاج
4
پرنده
از زير نگاه ابر گذشت
ابر گريست
بال پرنده زخمي بود
5
زوزه سگ
يادم انداخت
كه انسانم
چوب را به زمين
انداختم
كلاهم را به هوا
6
در غوغاي غوكان
قو
ترجيح داد
سر به بال
سكوت كند
7
رودخانه
از حركت باز ماند
پرنده جفت مرده
داشت آواز مي خواند
8
نمي دانم چرا
هر شب كه نيستي
ماه هم
مي رود پشت ابر

۱۳۸۹ اردیبهشت ۲۷, دوشنبه

ميرغضب

از غضب
             آفتاب
                
                        بي تاب شد
هنگام كه
                 ميرغضب
                                      طناب به گردن تو انداخت

بي شرمي

از شرم
قرمز شد
خورشيد
هنگام كه
بي شرمي
طناب به گردن تو انداخت

۱۳۸۹ اردیبهشت ۸, چهارشنبه

نيما شاملو اميد سهراب فروغ

نااميد
زبان نيما
انديشه شاملو
نگاه سهراب
را
مي گذارم درون گلدان
گوشه اتاق
با اميد
چراغ را كه روش مي كنم
ذهن ام
پر
مي شود
از
فروغ

۱۳۸۹ اردیبهشت ۷, سه‌شنبه

ماه پشت ابر

نمي دانم چرا!؟
هر شب كه تو نيستي
ماه هم مي رود
پشت ابر

بوسه هاي تن سوز آفتاب

از معين
از دهخدا
واژه مي گيرم چند به قرض
مي خواهم شعري بنا كنم
...
نمي شود !!
واژه ها را پس مي دهم
چندل و حصيرخودم را  بر مي دارم
كپري بر پا مي شود
 مي خزم آرام در پناه سايه اش
به خلاصي ز دست بوسه هاي تن سوز آفتاب

كپري مي سازم از چندل و حصير

چندل و حصيرم را بر مي دارم
پاك كن و تراشم را هم
كپري بر پا مي شود
مي خزم آرام در پناه سايه اش
به خلاصي ز دست بوسه هاي تن سوز آفتاب  

۱۳۸۹ فروردین ۲۹, یکشنبه

بي باور به سكون

كومه ام هم چون كوله ام


خالي ست

دلم هم چون چشمم

به انتظار

تا كه ، كي مي رسد از راه

آن سوار

سوار ِ

مقسم شاني و شادي و شفا

آن سوار بي باور به سكون

*******

نكند! او را هم

خواب ربوده باشد!؟

در اين شب سياه تر از شب بي ماه

يا كه شايد هم

نشسته باشد رودرروي طوطي اش

به گفتن حكايت دو چشم سياه

۱۳۸۹ فروردین ۲۷, جمعه

دختر همسايه

پلیسه های دامنش را صاف می کند


چین های پایین اش را قیچی

به قوزکش می رسد

شعرش را اما

برعکس

هر چقدر دوست دارد

کوتاه

تر

تا

به یک کلمه می رسد

قیچی را کنار می گذارد

قلم بر می دارد

می نویسد

آزادي

۱۳۸۹ فروردین ۲۵, چهارشنبه

حوا/دودودروغ/آدم

حوا(هوا)


گيج شده بود

از اين همه دود و دروغ

که آدم

می داد به

هوا(حوا)

۲

بوق و دود و دروغ و

دوشاب به جای دوغ

به شک ام می اندازند

که اين

آدم

آيا همان

آدم

است

۳

انگار حوا

ساده و سر به هوا

يكبار ديگر

آدم در چاه خود كنده افتاد

مي خواست

و

نمي توانست

درد

آغاز شد